دوست دارم بر شبم مهمان شوی

بر کویر تشنه چون باران شوی

دوست دارم تا شب و روزم شوی

نغمه ی این ساز پر سوزم شوی

دوست دارم خانه ای سازم ز نور

نام تو بر سردرش زیبا ز دور

دوست دارم چهره ات خندان کنم

گریه های خویش را پنهان کنم

دوست دارم بال پروازم شوی

لحظه ی پایان و آغازم شوی

دوست دارم ناله ی دل سر دهم

یا به روی شانه هایت سر نهم

دوست دارم لحظه را ویران کنم

غم ، میان سینه ام زندان کنم

دوست دارم تا ابد یادت کنم

با صدایی خسته فریادت کنم

دوست دارم با تو باشم هر زمان

گر تو باشی،من نبارم بی امان

 وز ان  جان سو ز  تر سوز جدایی

چه می شد از ازل در آتش عشق

جدایی     را      بسورد     آشنایی

اگر روزي دلت خواست گريه كني

به من بگو

قول نمي دهم بتوانم بخندانمت

اما ميتوانم با تو گريه كنم

اگر روزي خواستي از اينجا بروي

نترس ، به من بگو

قول نميدهم تو را از رفتن باز دارم

ولي من هم ميتوانم همراهِ تو بيايم

اگر روزي نخواستي صداي كسي را بشنوي

به من بگو ، قول ميدهم سكوت كنم

اما اگر روزي صدايم كردي و پاسخي نشنيدي

زود به سراغم بيا

شايد به تسلاي تو نياز داشته باشم

من دوست دارم اما تو چي

قد يه دنيا ميخوامت اما تو چي

همه كلام من شده فقط تو فقط تو

فقط بگو بهم بگو اما تو چي

خورشيد من شده فقط  تو

روزاي من فقط تو شباي من فقط تو

من دوست دارم اما تو چي

نه من عاشقتم اما تو چي

کوچه ی تنــــــــگ دلم رهگذر یار نیست

                     به عهد و پیمان خویش دلش وفادار نیست

در ره عشق عاشقم ، نیست به جزهجرغم

                    همنفس و یار نیست عاشق تبـــــدار نیست

ز دوریــــــش کنم تب نامش همیشه بر لب

                    مثل دلم قلب او به عشق که بیـمـــار نیست

دیـــــــر رسیدم به تو رد شده بودی ز من

                    حادثه ی سبز عشـــق در پی تکرار نیست

باد به گیــــــسوی او چنگ زند های و هو

                   دلم که بی موی او دلخوش گیتــــار نیست

با خط دل نوشتم تویی سرنوشتــــــــــــــم

                  جمله یــــــــــادگاری به روی دیوار نیست

زمزمه کن با دلم واژه ی تبــــــــــــدار را

                لب به سخن باز کن یک دفعه صد بار نیست

گلم رفتی و بی تو دلم که گلــــــــــزار نیست

                  هیچ نفس خوشتر از لحظه ی دیدار نیست

در گذرم سوی تو دو چشــــــــــم آهوی تو

                          باز رسیدم ولی چشم تو بیدار نیست

لحظه ی لبخند کو آن ره پیوند کو؟

                           دردل کم طاقتم  طاقت بسیار نیست

داغ نگاهی ز تو بر جگرم مانده است

                  کن نگهی عشق من ثانیه هُشیار نیست

آنچه نوشتم عزیز حادثه ی قلب هاست

                    دیدم که می نوشتی حادثه در کار نیست!

یادتــــــه گفتـــــــی بهم 

          رز قرمز دوست داری!

                 میخــک رو بر میدارم

                       رز باشه یادگـــــاری!

                با قلمــــــــی جنس دل

          کنــــار رز قــــرمــــز

با رنگ مشکی  ِعشق

           نوشتم بی تو هرگــــز

                 رفتی ولی عزیِـــزم

                      درسته که تو نیستی

                 اما توی قــــــلب من

          تنها تو بیست بیستی

خواستم بدونی بی تو

           ستاره بی فـــــروغه

                  اگه که من می خندم

                          خنده ی من دروغه

                 گفته بودی که هر وقت

          از ته دل بخـــــــــندی

 خبر میدی به قلبــــــم

           منتظـــــــــرم بخندی

                   گفتم که بی تو قلبـــم

                      تو غصه ها اسیــــره

                 از وقتی که تو رفتـی

           بهونتو می گیـــــــره

دوسِت دارم عزیزم

           تو باورت نمی شـه

                 فقط دعـــــام همینه

                      زنده باشی همیشه

                 تمام آرزوهــــــــــــــا

          قشنگ و خوب مال تو

خدا کنه هر چــی زود

          بهتر بشه حــــــــال تو

                 تا عمر دارم تو دنیــــا

                      تو با دلـــــم می مونی

                 گفته بودم عاشقــــــــــم

          فکر می کردم میدونی!

با اینکه تنها شـدم

          نرفتی از خیالـــم

                 نمی تونم بپــــرم

                      شکسته پر و بالم

                 روزای خوب گذشتن

          رفتن و بر نگشتــــن

خاطــــره های با تو

          اندازه ی یه دشتـــن

                 تو قصــــر آرزوها

                      حالا که ماه خوابیده

                 نور شمع ِغـم انگیز

          به شعر مــن تابیده

هر شب به یاد عشقت

          تا اشکِ شمـع بیدارم

                 تا رد شـه یک ستاره

                      هنــــوز در انتظارم

                 آخه میگن ستـــــاره

          اونکه دنبــــاله داره

از راه دوری برات

          خبر خوش میــــاره

                 تو با منی هنـوزم

                      بگو گمشه سـتاره

                 آخه برق نگاهش

          قشنگیتو نــــداره

آره خــــــــــدای خـوبم!

          قصه ی مـــــــــا درازه

                 نگو به هیـچ کسی چون

                      این واسه مـــا، یه رازه

                 خدای مهربــــــونم

          مهربونی ، میدونـــم

بگیر دست دلم رو

          میخوام پیشت بمونم

                 خدای آرزوهــــــــام

                      ببین که خیلی تنهام

                 مراقب دلـــش باش

          آخه عزیــزه برام!

هميشه اونا يي که دوسشون داري کمتر از بقيه ميفهمن چقدر واسشون عزيزي

و درست وقتي مي خواي بهشون بفهموني ترکت ميکنن

و شايد هيچ وقت فکر نکنن بهترين شانس زندگيشونو از دست دادن

مرا صد بار اگر از خود برانی دوستت دارم

به زنجیر خیانت هم کشانی دوستت دارم

اگر خنجر کشی رویم  ز رویت رو نگردانم

که من دیوانه ی عشقم ز خنجر بوسه بر دارم

اگر مي بيني در حال خودم نيستم و در خود شكسته ام بدان كه عاشقم

اگر مي بيني ساكتم،آرامم و بي خيال ، بدان كه عاشقم

اگر مي بيني در گوشه اي نشسته ام،چشم به آسمان دوخته ام

و ستاره ها رو مي شمارم بدان كه عاشقم عاشق تو

اگر ميبيني در كنار پنجره نشسته ام و به صداي آواز مرغ عشق گوش مي دهم  بدان كه عاشقم

اگر مي بيني كه هميشه حال و هوايم ابري و چشمانم باراني است بدان كه عاشقم

اگر مي بيني كه هنگام دعا كردن دستهايم را به سوي آسمان برده ام

وبا چشمان خيس حرفهايي را زير لب زمزمه مي كنم بدان كه عاشقم

اگر مي بيني هميشه سر به زيرم هميشه در فكر فرو رفته ام  بدان كه عاشقم

اگر روزي ديدي ديگر در اين دنيا نيستم بدان كه ........

دوستت دارم

كاش مي شد اشك را تهديد كرد

مدتي لبخند را تمديد كرد

كاش مي شد در ميان لحظه ها

لحظه ي ديدار را نزديك كرد

آسمان وقف نگاهت گل من

مانده ام چشم به راهت گل من

هر كجا هستي و باشي گويم

كه خدا پشت و پناهت گل من

روزگاريست كه من طالب ديدار توام

فكر من باش در اين گوشه گرفتار توام

آشنا بودم بيگانه حسابم كردي

عاشقت بودم ديوانه حسابم كردي

من زير بارون با چشمام يه آرزو ساخته بودم

واسه دوباره ديدنت زندگيمو باخته بودم

يا آرزومو پس بده يا با يه بار

ديدنت به زندگيم نفس بده

 دوس دارم از شما بگم ، ببخشيدا جسارته

اگه بگم شما گليد ، كه مايه خجالته

 يه بسته نا قابله ، پيشكش چشماي شما

پس ميفرستين ميدونم ، دل مث كارت دعوته

 منتظر يه فرصتم حضوري خدمت برسم

خيلي ببخشيدا ولي ، سر شما كي خلوته

 از دل رسوام ميدونم ، ايراد فراوون ميگيريد

خاكش ولي تبركه ، مال غماي غربته

 اين جور نبودم به خدا ، واسه خودم كسي بودم

دوره شوق هر كسي ، خوب ميدونيد يه مدته

 قرار بودش كه من ديگه عاشق هيچ كس نشم

نميدونم اسمش چيه ، يا وسوسست يا قسمته

 راحت بگم اون دلي كه خودش يه روز يه خونه بود

چشش به دنبال شماس ، منتظر مرمته

 كاش بذاريد دست منم به ضريحاتون برسه

چون واسه ديدن شما يه عمره كه تو نوبته

 تو آرزوي كشف اين يه راز زيبا ميمونم

چرا هميشه بعد عشق ، دلا اسير عادته ؟

 شما با من موافقيد؟ عاشق اگه عاشق باشه

خوب ميدونه كه عاشقي ، قشنگترين اسارته

يه جا يكي نوشته بود ، اوج مقام عاشقي

به جرأت بوسيدنه ، به مدت حسادته

شرايط ديوونگي ، يكي دو تا نيست به خدا

زياده اما اولش كاراي ضد سنته

هميشه تا اون كه ميخواي ، يه دريا درد و فاصلست

ولي مهم نرفتن و موندن سر رفاقته

يه چيزي قلب عاشقو بد جوري آتيش ميزنه

بودن با كسي كه تفريحش خيانته

ديشب تو كوچه شنيدم يكي ميگفت ستاره ايد

گفتم ستاره روزا نيست ، ديگه نگيد اين تهمته

خونه ما تا خونتون ، اينقدرا دور نيس وليكن

مشكل و درد ما دو تا ، نداشتن سعادته

يه شب نميدونم چي شد ، رد شديد از تو خواب من

از اون به بعد همش ميگم ، خوابم يه جور عبادته

تصورش خب مشكله ، كه ما كنار هم باشيم

نمي رسيم به همديگه ، تلخه ولي حقيقته

خلاصه دوس دارم بيام حضوري صحبت بكنيم

هر روزي كه شما بگيد ، هر زموني كه فرصته

اگه خدا نخواست بيام واسه هميشه پيشتون

يه دونه عكس بديد ، اگر چه كلي زحمته

چيكار كنم واسه من و امثال من كه عاشقن

ديوونه شما ميشن ، عكسم خودش غنيمته

امضا كنم يا نكنم واسه شما فرقي داره ؟

به ديوونه كه نه بگيد ، فكر ميكنه قيامته